Mitologia nordycka to zbiór mitów pochodzących sprzed czasów chrystianizacji krajów skandynawskich. Ludy germańskie posiadały swój własny panteon bogów. Mity nordyckie, choć zachowane w niewielkiej części w postaci kenningów, sag oraz średniowiecznych utworów, takich jak Edda Prozaiczna czy Edda Poetycka, przedstawiają historie bogów, ludzi i olbrzymów. W mitologii nordyckiej powiązane są sobą historia, religia i tradycja, a dzięki niej wikingowie znajdowali odpowiedzi na takie pytania jak „Skąd się wzięła poezja?” czy „Jak powstał świat?”.
Mitologia nordycka w pigułce
Czytaj całość
Kruki, wilki, węże i smoki w kulturze nordyckiej
Mitologia nordycka pełna jest opowieści o bogach, gigantach, krasnoludach, elfach i ludziach. W skandynawskich mitach niezwykłym istotom zazwyczaj towarzyszą równie intrygujące zwierzęta, które do dziś pobudzają wyobraźnię i inspirują do tworzenia ozdób oraz wszelkiego rodzaju sztuki. Jak wikingowie postrzegali kruki, wilki, węże i smoki?
Runy nordyckie, czyli tajemnicze pismo wikingów
W czasach starożytnych i średniowiecznych w cesarstwie rzymskim używano łaciny i greki, natomiast na terenie Europy Północnej posługiwano się runami. Obok run celtyckich i słowiańskich największe znaczenie odegrały runy nordyckie, które przez wieki były stosowane przez ludy germańskie. Tajemniczy alfabet, z którego korzystali m.in. wikingowie, nie służył jednak wyłącznie do zapisu fonemów jak to było w przypadku łaciny i greki.
Vegvisir i Aegishjalmur - symbole ochronne wikingów
Wikingowie wierzyli w moc znaków. Często zaopatrywali się w symbole nordyckie stworzone z tajemniczego, i jeśli wierzyć przekazom, magicznego pisma runicznego. Skandynawscy wojownicy szczególnie cenili sobie dwa znaki ochronne - Vegvisir i Aegishjalmur. Oba symbole nordyckie były popularne nie tylko w czasach wikingów. Również obecnie wiele osób tatuuje sobie Vegvisir i Aegishjalmur na ciele lub nosi biżuterię skandynawską przedstawiającą te symbole.
Valknut i Mjolnir - symbole nordyckich wojowników
Wikingowie to średniowieczni mieszkańcy Skandynawii, którzy wpisali się na karty historii dzięki dalekim podróżom, waleczności i niezłomności charakteru. Posiadali oni swoje własne wierzenia, obrzędy i tradycje, z którymi nierozłącznie związane były nordyckie symbole. Mjolnir oraz Valknut to znaki, które były istotnie dla każdego wikińskiego wojownika. Po dziś dzień można spotkać je na średniowiecznych zabytkach na terenie Skandynawii.
Triquetra i Yggdrasil - cykliczność życia i natury ukazana w symbolach nordyckich
Wikingowie przykładali sporą uwagę do symboli, gdyż były one związane z ich wierzeniami. Uznawano, że znaki powiązane z bogami lub runami chronią przed nieszczęściem i dodają wewnętrznej mocy. Obok popularnych wśród wikingów symboli, takich jak Valknut czy Vegvisir, wyróżnia się również znaki wskazujące na nieprzerwany krąg życia i odradzanie się przyrody. Owa cykliczność ukazana jest w symbolach Triquetra oraz Yggdrasil.
Jaką biżuterię nosili wikingowie?
Wikingowie znani byli ze swojej waleczności i odwagi. Choć postrzegani przez średniowiecznych chrześcijan jako brutalni i prymitywni barbarzyńcy, lubowali się we wszelkiego rodzaju błyskotkach. Dziwić może również fakt, że skandynawscy wojownicy wyjątkowo (jak na tamte czasy) dbali o swój wygląd i higienę osobistą. Nosili okazałe stroje nie tylko podczas uroczystości, ale również na co dzień. W nordyckiej kulturze duże znaczenie odgrywała biżuteria wikingów, którą zakładano z różnorakich powodów.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google