Przez niemal cztery stulecia wikingowie siali postrach na wodach europejskich. Jako zdolni żeglarze i szkutnicy konstruowali szybkie łodzie zwane drakkarami, dzięki czemu w krótkim czasie zyskali przewagę nad ówczesną flotą dopiero powstających państw europejskich. Chęć szybkiego wzbogacenia się, zarówno poprzez handel, jak i rabunek, wiodła Skandynawów na dalekie rubieże Europy, a nawet poza jej granice. Prace archeologiczne jednoznacznie dowodzą, że wikingowie na terenie Polski jednak przebywali, lecz nie w roli najeźdźców. W czasach średniowiecza istniały osady wikingów w Polsce (choć kraj nie nosił jeszcze wówczas tej nazwy).